Twintig jaar werkte ik binnen de gemeente. Nu sta ik buiten. In de wijk, bij de mensen, met mijn telefoon en een zeecontainer vol spullen die een tweede leven verdienen. Ik zet circulaire ketens op die dezelfde week draaien. Niet na het rapport.
Gemeenten, corporaties, aannemers: ze willen allemaal circulair. Maar het blijft hangen in vergaderzalen en visiedocumenten. Er ontbreekt iemand die opstaat en zegt: we gaan het gewoon doen.
Er zijn subsidies, er zijn SROI-budgetten, er is politieke wil. Maar het meeste geld gaat op aan coördinatiekosten en kwartiermakers die weer een nieuw plan schrijven. Ondertussen gaan de meubels naar de verbrandingsoven.
Beleidsmakers praten met beleidsmakers. Maar wie kent de zager die met mensen met afstand werkt? Wie weet dat die school een opslagruimte heeft? Zonder netwerk blijft circulair een idee op papier.
Er wordt een mooi project gedaan, de subsidie loopt af, en alles stopt. Niemand maakt een draaiboek. Niemand zorgt dat het de volgende keer weer kan. Zonder jou erbij.
Ik breng in kaart welke reststromen, netwerken en subsidiekansen er al liggen in jouw gemeente of wijk. Welke SROI-budgetten zitten er in lopende aanbestedingen? Welke subsidies kun je aanvragen? Je krijgt een helder overzicht van de kansen die er nu al zijn.
€ 2.500We pakken één keten op en bouwen die van begin tot eind. Inclusief de subsidieaanvraag, het veldwerk, de gesprekken in de wijk. Van de eerste telefoontjes tot een draaiend project met echte mensen en echte spullen. Aan het eind heb je een draaiboek dat je zonder mij kunt herhalen.
€ 15.000 – 30.000Een volledig programma: meerdere ketens, wijkbrede aanpak, samenwerking met onderwijs en sociaal domein. Inclusief subsidieaanvragen, een bewustwordingscampagne en een bewijsverhaal met meetbare impact. We bouwen iets wat structureel wordt.
€ 50.000 – 100.000Het begint altijd met mensen. Van wethouders tot wijkbeheerders, van aannemers tot jongerenwerkers. Eén telefoontje, en de juiste mensen zitten aan tafel.
Niet het wiel opnieuw uitvinden. We kijken wat er al werkt. In Delft, in Nederland, in Europa. Frankrijk betaalt de helft van je reparatiekosten uit een nationaal fonds. Wat kunnen wij daarvan leren?
Dit is waar het verschil zit. Geen rapport schrijven, maar buiten gaan staan. Een kringloop opzetten bij een renovatie. Gekapte bomen omzetten in picknicktafels. Kijken of het werkt door het te proberen.
Alles wat we leren, leggen we vast. Niet als dik rapport, maar als praktisch draaiboek. Zodat de volgende gemeente, de volgende wijk, de volgende aannemer het zelf kan doen.
IKEA belde op een donderdag: er moesten kinderkamers weg. Diezelfde ochtend zat ik aan tafel bij het stadskantoor. Ik belde twee mensen, die belden er drie. De meubels gingen via AvalEx naar de zeecontainer in de wijk. En kwamen thuis bij gezinnen die ze nodig hadden.
Nul naar de oven. Tientallen gezinnen geholpen.Bomen die gekapt worden in Delft gaan normaal naar de stort. Nu gaan ze naar een zager, en worden bewerkt door mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Zo ontstaan picknicktafels en meubels voor de wijk. Eén keten, drie problemen opgelost.
Circulair materiaal. Lokale werkgelegenheid. Mooiere openbare ruimte.Vierduizend mensen, één dag, één wijk. Spullen die anders naar de verbrandingsoven gaan krijgen een tweede leven. Niet als statement, maar als feest. Want als het niet leuk is, komt niemand terug.
Vierduizend bezoekers. Honderden spullen gered. Wijkverbinding versterkt."Twintig jaar lang werkte ik binnen de gemeente aan circulaire ambities. Nu sta ik buiten. En het voelt alsof ik door onzichtbare handen vooruitgeduwd word."
Ik ben Monique. Ik ben opgeleid als facilitator, heb een Black Belt in procesoptimalisatie, en heb twintig jaar lang grote groepen en bestuurders begeleid bij de gemeente Delft. Maar mijn echte talent is mensen verbinden die normaal niet met elkaar praten. De aannemer met de jongerenwerker. De corporatie met het buurthuis. De zager met de school.
Ik geloof in De Goede Voorouder — het idee dat wat je vandaag doet, goed moet zijn voor zeven generaties. In de praktijk betekent het: stop met weggooien wat nog waarde heeft, en geef mensen de kans om er iets moois van te maken.
— Monique, oprichter Studio MOS 015"Waar anderen nog vergaderen, staat Monique al buiten met een plan én de mensen om het uit te voeren. Ik heb nog nooit iemand gezien die zo snel een netwerk activeert."
— Oud-collega, Gemeente Delft"Ze verbindt werelden die normaal niet met elkaar praten. Het sociale domein, de aannemer, de corporatie: ineens zit iedereen aan tafel. En dan gebeurt er ook echt iets."
— Partner, Circulair netwerk Delft"Ik dacht dat circulariteit iets voor beleidsstukken was. Monique liet zien dat het gewoon kan. Met een zeecontainer, een telefoon en lef."
— Wijkbewoner, DelftDit is nieuw terrein. Dat snap ik. Dit zijn de vragen die ik het vaakst hoor.
Nee, en vaak zelfs goedkoper. Bij veel aanbestedingen is er via SROI al vijf procent van de aanneemsom gereserveerd voor sociaal en circulair. Dat geld ligt er al. Ik help je het slim te besteden in plaats van het weg te laten lopen in proceskosten.
Ik begin in Delft, omdat ik hier twintig jaar heb gewerkt en het netwerk persoonlijk ken. Dat netwerk is mijn startpunt. Maar elk draaiboek dat ik maak is bewust herhaalbaar. Zodat een andere gemeente er zelf mee aan de slag kan.
Dan weten we wat niet werkt, en dat is ook waardevol. Ik leg alles vast in een draaiboek: wat lukte, wat niet, en waarom. Zo wordt zelfs een mislukt experiment een investering voor de volgende poging.
Ik tel wat telt. Hoeveel materiaal is gered van de verbrandingsoven. Hoeveel mensen zijn aan een meubel, een werkplek, of een nieuw contact geholpen. Concrete cijfers en de verhalen erachter. Geen dikke rapportages.
Bel me. Dat is hoe het begint. Niet met een formulier of een offerte-aanvraag, maar met een gesprek.